ik zag mijzelf vanaf de maan,
ik ontwortelde.
verdwaalde in het magnetisch veld,
op hoge poten heen en weer geslingerd tussen minnen en plussen.
sprong touwtje met de evenaar,
weefde schering en inslag mijn weg door de lengtegraden.

toen de toendra, dra de taiga.
waaide wervelstormen,
blies de hoornschelp, rondde de kaap en streek de zeilen.
trok voren in het mulle zand, meanderde rivieren.

ik zwom op met de zalm en paaide wat.
scheerde spoorslags huiswaarts.
een eilandgast op aarde.

2e prijs Ode aan Slauerhoff ©2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: